สร้อยกำสรวล

posted on 14 Jul 2008 08:47 by arunsuk in Poem

 

 

 วังเวงวิเวกด้วย               เงาเหงา 

ดูดุจวิหคเขา                 ขาดร้อง              

แดเดียวดั่งใครเขา           สลัดทอด  ทิ้งแฮ 

เพียงเสกสรรสารพร้อง      เพรียกไห้หวนถวิล 

 

อันใดเยียพี่ให้                 สวาสดิ์หวัง   สิ้นเอย 

อ่อนอกตกกำลัง              ขุ่นข้อง 

ยิ่งหวนยิ่งครวญหลัง          รำพันสรรพ   สารเนอ 

กระอักกระอ่วนป้อง           เผื่อพ้นพิโยคสูญ 

 

รอยรูปรอยรักเจ้า               คราคนึง

รอยรสถวิลถึง                   ที่พ้อ 

รอยห่วงคล้ายห่วงตรึง         อุระพี่ แล้วเอย 

รอยจิตประหวัดท้อ             เมื่อร้างแรมขวัญ

 

อันเจตน์สลักร้อง              โคลงครวญ 

เพียงเพื่อฝากสารทวน        ที่ซึ้ง 

สนิกสนิทสรวล                 แดอุ่น นุชเนอ 

ยังติดตราจิตรึ้ง                 ด้วยเนื้อนวลสมร

 

หวังเพียงสารส่งให้            นงคราญ 

สดับเหตุเทวษปาน            ชีพม้วย 

หากแม้นสบยินสาร            สลักสู่  น้องเอย

จึ่งอักนิษฐ์น้องช่วย            สดับรู้กมลสาร. 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นดีๆเช่นกันค่ะ

พอดีว่าเพิ่งหัดทำ....เพราะต้องทำส่งอาจารย์
อิอิ แบบว่าไม่เคยทำมาก่อน

พอเข้ามาดูในบลอกนี้.....
รู้สึกว่าบลอกของตัวเองต้องแก้ไขอีกเยอะ

บลอกนี้สวย และสร้างสรรค์ดีค่ะ ชอบๆ

open-mounthed smile open-mounthed smile

#4 By rainbow on 2008-12-22 11:56

เทสต์ ครับ..

#3 By Li Su (Arunsuk) on 2008-12-22 10:58