ใยหลีกพ้น

posted on 30 May 2009 08:10 by arunsuk in Poem

 

 



ใครเล่าจักหลีกพ้นวังวนวัฏ
สุดจะขัดหลีกรึ้งเมื่อถึงฝั่ง
สรรพสัตว์นั่นแท้แค่มรณัง
มิอาจรั้งชีพไว้ดั่งใจปอง

อันมนุษย์สัตว์ใดในโลกหล้า
มรณารออยู่เป็นคู่สอง
เกิดและตายร่วมอยู่ดั่งคู่ครอง
ตามครรลองแห่งธรรมและกรรมเวร

ที่วายชนม์พ้นผ่านซึ่งวารหวัง
หมดกำลังเพียงฝากสิ่งยากเข็ญ
ญาติการ่วมรับช่วยดับเวร
หวังให้เป็นอานิสงส์ส่งเทวัญ

ดั่งคำพระสอนไว้ให้ตระหนัก
จงเพียรพักสดับไว้ไม่แปรผัน
อันสิ่งแท้เที่ยงชี้ในชีวัน
คือ ตาย อันจุดหมายยากถ่ายเท

สัพเพ สัตตา มะรันติจะ  มะริงสุจะ มะริสสาเร
ตะเถวาหัง มะริสสามิ นัตถิ เม เอตถะ สังสะโย

ว่าสัตว์โลกทั้งหลาย ตาย รออยู่
จงหมายรู้ความตายเช่นสายโซ่
ล่ามเอาไว้ผูกหลักเช่นพักโค
สุดจะโผผันผายลี้กายลับ

อนิจจังนั่นแท้มิแปรเปลี่ยน
เกิด แก่เวียน เจ็บลงแล้วปลงดับ
แม้นสังขารก็พังภินท์ทั้งสินทรัพย์
สุดจะนับของเราเกินเอาไป

คงเหลือชื่อชั่วดีมีหลักฐาน
แม้เนิ่นนานยังผนึกจารึกได้
หากทำดีคงมั่นเป็นขวัญใจ
แม้นชั่วไซร้คงสดับรับประณาม

อานิสงส์แห่งคำในธรรมนี้
หากวจีซึ้งซาบมิหยาบหยาม
ขอเป็นแรงกายใจแด่ไทยคาม
สิ้นเคราะห์ความโพยภัยที่ได้พาน

ขอให้สันติธรรมจงนำจิต
พาชีวิตร่มเย็นเป็นสุขศานติ์
ขออวยพรหมู่มิตรหวังนิพพาน
ถึงวิมานวิมุตติศรัยยามไกลกัน.

 

Comment

Comment:

Tweet

ท่านแฟรงกี้8

พยายาม จะทำ Continuous Improvement
ให้สม่ำเสมอครับ ช่วงไหนห่างๆเขียน ก็ตกลงไปสู่
จุดตั้งต้นใหม่ เช่นตอนนี้จะเขียนก็ยังฝืดๆอยู่ไม่น้อย

ดีใจที่แวะมาเยี่ยมเยียนครับ

#7 By Li Su (Arunsuk) on 2009-09-21 09:12

ลึกซึ้งคับ
แต่งเป็นร้อยกรองหนิแต่งยาก ยิ่งแตกให้ดีหนิยิงยากเข้าไปใหญ่Hot!

#6 By Frankie8 on 2009-07-26 23:41

ท่านรัตนาดิศร

ดั่งวจี ท่านอ้าง ต้องร้างสิ้น
ทุกชีวิน ปลงดับ ลับรูปขันธ์
ใครจะเก่ง แกว่นกล้า สารพัน
เมื่อถึงวันก็ต้องดับลับโลกา

เพียงความดียังคงดำรงเรื้อง
จะประเทืองมั่นสถิตทุกทิศา
กายลับดับสิ้นสูญวิญญาณ์
ยังสืบค่าแทนคุณเป็นบุญใบ...

ขอบคุณที่แวะมาทักทายนะครับ...

#5 By Li Su (Arunsuk) on 2009-06-03 19:12

คุณpeewa

เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับความเกิด ดับ ที่จะพานพบ
สำหรับทุกผู้ทุกนาม ครับ.

big smile big smile big smile

#3 By Li Su (Arunsuk) on 2009-06-03 18:36

Hot!

"...เที่ยวแก่งแย่งแข่งขันชิงกันเด่น
มองไม่เห็นจุดหมายที่ปลายฝัน
เพียงต่อสู้ให้รู้ชัดปัจจุบัน
ไม่ใช่ "มัน" ก็เป็น "กู" - ต้องสู้ตาย

แต่ขณะแข่งขันไม่ทันคิด
ทุกชีวิตล้วนจบลงตรงที่หมาย
ชนะชัยหรือพ่ายแพ้เหลือแต่กาย
ฉากสุดท้ายคือวายชนม์ - ไม่พ้นกรรม..."

#2 By รัตนาดิศร on 2009-05-30 20:28

เป็นที่สุดท้ายของทุกคน
อาจแกล้งลืมได้ว่า ไม่มีวัน
แต่ใจนั้นคงกลับยิ่งกลัว

ทำในสิ่งที่ดีที่สุดในทุกวันsad smile

#1 By peewa 丕娃 on 2009-05-30 11:43